فناوري :: كمك به نانوادوات براي خودترميمي

پترونت : تمامي دستگاه‌ها در طول عمر خود به‌صورت اجتناب‌ناپذير دچار آسيب‌هاي مكانيكي مي‌شوند. اگر اين آسيب شناسايي شود، ممكن است بتوان دستگاه را تعمير كرد و در غير اين صورت به احتمال زياد دستگاه به دور انداخته خواهد شد. در حوزه‌ي فناوري نانو، شناسايي اين مشكلات تا حدي دشوار است، اما زيادونگ لي، از دانشگاه كاروليناي جنوبي و همكارانش، موفق شدند براي اين مسئله راه حلي پيدا كنند.

پژوهشگران دانشگاه كاروليناي جنوبي به دنبالي راه حلي براي شناسايي و رفع عيوب قطعات الكترونيكي هستد.آنها براي اين كار روي نانوتسمه‌هاي اكسيد روي متمركز شدند. اين نانوتسمه‌ها، ساختارهايي صاف بوده كه مي‌توانند جريان را از خود عبور دهند. اين دسته از مواد داراي كاربردهاي وسيعي بوده و از آنها در توليد ادوات پيزوالكتريك و نانوژنراتورها استفاده مي‌كنند. اين گروه تحقيقاتي براي يافتن عيب دستگاه‌ها، روي اين نانوتسمه‌ها با استفاده از ميكروسكوپ نيروي اتمي (AFM) دندانه‌هايي را ايجاد كردند. با اين كار هدايت الكتريكي نانوتسمه به‌شدت افت كرد. از اين كار مي‌توان نتيجه گرفت كه اگر روي قطعات الكترونيك آسيب‌هاي مكانيكي ايجاد شود، مي‌توان با كنترل سيگنال‌هاي الكتريكي آن را تشخيص داد. كاري كه در ادامه انجام شد، كمي پيچيده است؛ يك جريان الكتريكي به سيستم اعمال مي‌شود كه در نتيجه نانوتسمه بيشتر خواص اوليه خود را بازمي‌يابد كه محققان آن را خوددرماني نام گذاشتند. زمان اين درمان بستگي به نيروي اعمال‌شده به نانوتسمه دارد. ممكن است شما بگوييد كه دستگاه آسيب ديده و بايد دور انداخته شود، اما حقيقت اين است كه با اعمال جريان براي مدت چند دقيقه، دستگاه كاملاً بهبود مي‌يابد. در واقع با اعمال جريان الكتريكي، به‌صورت مقطعي بخشي از دستگاه گرم شده كه اين گرما موجب نرمي بخش آسيب‌ديده و بازگشت آن به حالت اوليه مي‌شود.

از سوي ديگر، دونكان گريگوري، متخصص نانومواد از دانشگاه گلاسكو، معتقد است كه فرايند خوددرماني پديده‌ي غير منتظره‌اي نيست، اما ساز و كار‌هاي آن شناخته‌شده نبوده و بايد مسائل بسيار زيادي درباره‌ي منشأ اين پديده و اثرات ترموديناميكي آن را مورد مطالعه قرار داد. 

يافته‌ي اين گروه تحقيقاتي مفاهيم زيادي را در بر دارد، به‌طوري كه مي‌تواند براي تنظيم خواص الكتريكي ادوات مورد استفاده قرار گيرد. لي، رهبر اين پروژه، مي‌گويد كه خيلي‌ها از من مي پرسند كه اگر ما يك نانوسيم داشته باشيم، آيا مي‌توانيم سيگنال‌هاي الكتريكي آن را تنظيم يا اصلاح كنيم؟ اين پروژه يك روش ساده براي اين كار است. اين گروه در حال تعميم روششان به ديگر مواد هستند، آنها اميدوارند كه دستورالعمل جديدي براي طراحي و توليد نانوادوات ارائه كنند. 


 

فناوري :: كاوشگر نانولوله‌اي براي مطالعات درون‌سلولي

پترونت : يك روش جديد براي مشاهده درون سلول‌هاي زيست‌شناختي با استفاده از نانولوله‌هاي كربني بعنوان نانوآندوسكوپ‌هاي چندعاملي توسط پژوهشگران آمريكايي ساخته شده است. اين گروه تحقيقاتي مي‌گويد كه آندوسكوپ‌هاي نانولوله‌اي آنها اجازه مطالعه موازي بسياري از پاسخ‌هاي سلولي مختلف در يك سلول منفرد را بدون صدمه زدن به آن، مي‌دهد و مي‌تواند در كشف داروهاي جديد و كاربردهاي تشخيص مفيد واقع شود. 

روش‌هاي موجود براي بدست آوردن اطلاعات درون سلول مانند ميكروپيپت‌هاي شيشه‌اي و نانوسوزن‌ها اغلب قادر به بررسي درست سيالات نمي‌باشند و خطر تخريب سلول را دربردارند. اكنون گروهي از دانشگاه دركسل آمريكا، با ساخت آندوسكوپ‌هاي نانومقياسي با استفاده از نانولوله‌هاي كربني كه به ميكروپيپت‌هاي شيشه‌اي استاندارد متصل شده‌اند، براي رفع اين مشكلات راه‌حلي ارائه كرده است. گري فرايدمن، يكي از اين پژوهشگران، مي‌گويد: "از بسياري جهات، اين وسيله شبيه به ابزارهاي آندوسكوپي است كه اطباء براي كاوش درون بدن انسان با كمترين جراحت استفاده مي‌كنند. وسيله ما فقط چندين برابر كوچكتر است."

اين گروه آندوسكوپ‌هاي مذكور را با استفاده از يك تكنيك سيالي براي قرار دادن نانولوله‌هاي كربني چندديواره در نوك پيپت شيشه‌اي، كه در مرحله بعد با چسب اپوكسي محكم ‌شد، ساخت. با پركردن نانولوله با مگنتيت مغناطيسي (نانوذرات Fe3O4) مي‌توان از آهنربا براي ايجاد حركات ريز در نوك نانولوله و كنترل دقيق آن استفاده كرد. 

آزمايش‌هاي انجام شده با اين آندوسكوپ‌ها نشان داد كه سيگنال‌هاي نوري مشاهده شده از طيف‌سنجي رامان افزوده سطحي (SERS) از نواحي مختلف سلول با مشاهدات موجود از SERS درون‌سلولي تطابق دارد. اين گروه همچنين قادر به ضبط سيگنال‌هاي الكتروشيميايي و انتقال سيالات و نانوذرات به و از يك سلول بود. 

براي تعيين اينكه آيا اين آندوسكوپ‌ها خسارتي به سلول مي‌زنند يا نه، گروه مذكور سيگنال‌هاي كلسيم سلولي را كه هنگام قرار گرفتن تحت تنش افزايش مي‌يابد، زير نظر قرار داد. علاوه براين، غشاي سلولي و شبكه‌هاي رشته‌اي درون- سلولي را با ميكروسكوپ مورد مشاهده قرار دادند. آنها شاهد كمترين خسارت سلولي در مقايسه با ميكروپيپيت‌هاي شيشه‌اي استاندارد بودند. 

نتايج اين كار تحقيقاتي در مجله‌ي Nature Nano. منتشر شده است..

فناوري :: افزايش وضوح MRI با استفاده از ميكروذرات سيليكون

پترونت : محققان دانشگاه رايس و موسسات ديگر تحقيقات پزشكي در تگزاس به‌همراه همكارانشان در كلرادو، ايتاليا و سوئيس راهي براي به‌دام انداختن عوامل وضوح تصوير درون ذرات سيليكون يافته‌اند؛ بدين ترتيب كارايي اين عوامل در تصويربرداري MRI 50 برابر افزايش مي‌يابد.

لون ويلسون، استاد شيمي دانشگاه رايس و يكي از نويسندگان اصلي مقاله‌اي كه در اين زمينه چاپ شده است، مي‌گويد: «بهتر كردن MRI مسأله كوچكي نيست. اين روش اگر نگوييم قدرتمندترين، اما قطعاً يكي از بهترين ابزارهاي تصويربرداري پزشكي است. تصويربرداري MRI مخرب نبوده، تابش‌هاي مضري نداشته و تفكيك‌پذيري آن بسيار بالاست. با اين حال حساسيت اين روش پايين است. بنابراين هر چيزي كه بتواند عملكرد آن را بهبود بخشيده و حساسيت آن را افزايش دهد، بسيار مهم خواهد بود و اين دقيقاً كاري است كه ما انجام داده‌ايم».  
در اين مطالعه از يك برش نانومتري از سيليكون به شكل ديسك هاكي به‌عنوان ابزار رسانش عوامل وضوح تصوير استفاده شده است. در اين صفحات كه ميكروذرات سيليكون يا SiMPs ناميده مي‌شوند، حفراتي وجود دارند كه طول و عرض آنها به ندرت به مقياس نانومتر مي‌رسد.

سه نوع عامل وضوح تصوير به درون اين حفرات كشيده شدند. يكي از آنها Magnevist بود كه يك عامل وضوح تصوير معمول است؛ دو تاي ديگر گادوفولرين و گادونانولوله بودند كه محققان آزمايشگاه ويلسون در زمينه توليد و كار با آنها پيشتاز هستند. در هر دوي اين عوامل عنصر سمي گادولينيوم به‌صورت شيميايي به‌دام افتاده است تا تزريق آن به‌درون بدن بي‌خطر باشد.

در MRI اتم‌هاي هيدروژن در آب دستكاري مي‌شوند تا با ميدان مغناطيسي اعمال شده توسط دستگاه برهمكنش نموده و با آن همسو شوند. سپس اجازه داده مي‌شود اين اتم‌هاي هيدروژن به حالت مغناطيسي اوليه خود بازگردند كه به اين فرايند استراحت يا relaxation مي‌گويند. در حضور عنصر گادولينيوم كه پارامغناطيس است، زمان استراحت كوتاه‌تر شده و اين نواحي نسبت به پس‌زمينه خود روشن‌تر مي‌شوند.

ميكروذرات سيليكون كوچك بوده و حدود يك ميكرومتر عرض دارند، اما زماني كه مولكول‌هاي آب و خوشه‌هايي از نانولوله‌هاي حاوي گادولينيوم را به دام مي اندازند، روشنايي پروتون‌ها در تصويربرداري MRI افزايش بسيار زيادي مي‌يابد. چون تجزيه SiMPs به اسيد سيليسيك كه بي‌خطر است، حدود 24 ساعت طول مي‌كشد، زمان زيادي براي تصويربرداري از مولكول‌ها وجود دارد.

جزئيات اين تحقيق به صورت آنلاين در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.

 

فناوري :: بررسي فيلم‌هاي نازك با استفاده از نانوميله‌هاي نوساني

پترونت : ساخت فيلم‌هاي نازك با ضخامت يك مولكول با روش جذب لايه‌ي اتمي يكي از مراحل كليدي در فرايند توليد نانوادوات است. پژوهشگران دانشگاه كرنل ابزاري ساخته‌اند كه مي‌تواند خواص فيزيكي اين فيلم‌ها را اندازه‌گيري كند. اين ابزار يك تيرك نوساني است كه با اعمال فيلم نازك روي آن، دچار تغييرات نوساني مي‌شود كه با محاسبه‌ي اين تغييرات مي‌توان خواص فيزيكي فيلم نازك را اندازه‌گيري كرد.

اهميت استفاده از فيلم‌هاي نازك در ساخت ميكرومدارات در حال افزايش است. خواص فيزيكي اين مواد تعيين‌كننده‌ي رفتار الكترونيكي و مقاومت در برابر خستگي است.

پژوهشگران نشان دادند كه مي‌توان با استفاده از يك تيرك نوسان‌كننده‌ي دانسيته‌ي فيلم، مدول يانگ و مقاومت در برابر خمش را اندازه‌گيري كرد. اين تيرك يك ميله‌ي سيليكوني است كه انتهاي آن به يك تيرك بزرگ‌تر چسبيده و چيزي شبيه تخته‌ي شيرجه‌ي استخر را ايجاد كرده‌است .  
محققان معتقدند كه روش ابداعي آنها نسبت به روش‌هاي رايج براي توصيف مشخصات فيلم‌هاي نازك از مزاياي بسياري برخوردار است.

دانشمندان دانشگاه كرنل پيش از اين از ديرك‌هاي نوساني بسيار كوچك با دامنه‌ي نوسان چند نانومتر، توانسته بودند كه وزن اجسام بسيار كوچك در حد ويروس را اندازه‌گيري كنند. با افزوده شدن يك جسم به اين تيرك، همانند سيم‌هاي گيتار، فركانس نوسان در آن تغيير مي‌كند. پس از پوشاندن اين تيرك با يك فيلم نازك، مي‌توان جرم آن را به دست آورد. با داشتن ضخامت و جرم فيلم، مي‌توان دانسيته‌ي آن را محاسبه كرد.

اين فيلم موجب تغيير مقاومت تيرك در برابر خم شدن مي‌شود. براي بررسي اين ويژگي دانشمندان از مقايسه‌ي نوسانات به‌صورت كنار هم يا روي هم استفاده كردند. زماني كه تيرك نوساني عريض و نازك باشد، مقاومت در برابر خمش آن در جهت‌هاي مختلف متفاوت خواهد بود. زماني كه سطح مقطع تيرك دايره‌اي باشد، تفاوتي ميان حركت بصورت جانبي يا بالا به پايين وجود نخواهد داشت.

براي انجام اين تست، محققان تيرك‌هايي با ابعاد مختلف ساختند. طول‌ آنها از 6 تا 10 ميكرون، ضخامت‌ 45 نانومتر، عرضي بين 45 نانومتر تا 1 ميكرون داشتند. در آزمايش‌هاي مختلف، آنها فيلم‌هاي نازكي از جنس آلومينيوم، نيتريد آلومينيوم و هافنيوم به ضخامت‌هاي 21.2 تا 21.5 نانومتر روي سطح ديرك نشست دادند. با استفاده از يك ليزر سطح تيرك گرم و موجب نوسان روي آن مي‌شود و ليزر ديگري مقدار نوسان را اندازه‌گيري مي‌كند. هر تيرك، متناسب با ابعاد و خواص مكانيكي خود، داراي فركانس نوسان خواص خود است. با مقايسه‌ي اين نوسانات مي‌توان دانسيته و مدول يانگ را براي هر فيلم اندازه‌گيري كرد.