مخازن نفتي و گازي مشترک ايران با کشورهاي همسايه در حوضه زاگرس
مخازن نفتي و گازي مشترک ايران با کشورهاي همسايه در حوضه زاگرس غني بودن حوضه زاگرس از ساختارهاي حاوي هيدروکربور در منطقه خاورميانه موجب شده است که تعدادي از مخازن نفتي و گازي اين منطقه به طور مشترک در بين کشورها واقع گردد. اين مخازن به لحاظ زمين شناسي يکپارچه بوده ولي از لحاظ مالکيت اشتراکي است. رقابت بين کشورهاي همسايه موجب شده است که اين مخازن مرزي نسبت به مخازن درون کشور در اولويت بهره برداري قرار گيرد. علاوه بر اين بزرگترين مخازن گازي و نفتي ايران در مرزهاي سياسي واقع شده اند. لذا شناخت بيشتر از اين مخازن موجب بهره برداري بهتري از آنها خواهد شد.


نويسنده : بهروز اسرافیلی دیزجی

دریافت متن کامل مقاله

   گزارش تحليلي از بازار محصولات پتروشيمي (گليكول ها)
گزارش تحليلي از بازار محصولات پتروشيمي (گليكول ها) - مي 2010 در سال 2009 تقريباً 85% از منواتيلن گليكول (MEG) مصرفي در سراسر دنيا در توليد پلي اتيلن تترافتالات (PET)، كه به صورت فيبر، فيلم و بطري ساخته مي شود، بكار رفته است. 10% در توليد ضد يخ ها و 5.5% در ساير توليدات ، مصرف شده است. در سال 2009، 69% از MEG مصرف شده در دنيا در آسيا ، 13% در امريكاي شمالي و 8% در اروپاي غربي ، بوده است. دي اتيلن گليكول (DEG) و تري اتيلن گليكول (TEG) هر دو محصول جانبي توليد اتيلن گليكول از اكسيد اتيلن هستند. بعضي از توليد كنندگان DEG و TEG را از اتيلن گليكول جدا كرده و جداگانه با نام پلي گليكول مي فروشند.  [ادامه مطلب ...]
   مديريت زمان در مديريت بازار
مديريت زمان در مديريت بازار با اين كه زمان نادرترين منبع ارزشمند در اختيار بشر مي باشد، شروع اهميت يافتن مديريت آن از انقلاب صنعتي بوده است. در اين هنگام رقابت مفهومي جدي و جديد يافت و مديران و تجار متوجه شدند كه زمان منبعي بي مانند است و اگر از دست برود جايگزين نخواهد داشت. بعدها در اوايل قرن بيستم كه نخستين توجهات جدي به مديريت علمي صورت گرفت موضوع زمان سنجي مطرح شد تا براي هر كاري و توليد هر قطعه اي زمان لازم معين شود و از آن به بعد بحث مديريت زمان هر روزه اهميت بيشتري يافته است طوري كه حالا زمان سنجي از ابزارهاي مهم و رايج در صنعت و تجارت مي باشد و در ابعادي بزرگتر و وسيع تر مديران در پي استفاده مناسب از زمان در راستاي بكارگيري بهينه و به موقع از نيروي انساني و تجهيزات و منابع مالي در راه رسيدن به اهداف فردي و سازماني مي باشند.

نویسنده: امير حسين شفقي زاده‌

دریافت متن کامل مقاله

 بیشتر بدانیم:  اپوكسي رزينپلي استايرين انبساطي

در سال 1927 اولين تلاش ها براي توليد رزين از اپي كلروهيدرين در آمريكا انجام شد. اولين سنتز رزين توسط دكتر كاستن در سال 1936 انجام شد.

موارد مصرف:

- چسب سازي

- رنگ سازي

- كفپوش   [ادامه مطلب ...] 


فناوري :: كپسول فضايي كامپوزيتي آزمايش ها را با موفقيت پشت سر گذاشت
پترونت: تيمي از ناسا براي كپسولهاي فضايي آينده، سازه اي تمام كامپوزيتي را طراحي كردند كه فضانوردان را به فضا برده و به زمين بر مي گرداند و به اين لحاظ معتقدند براي كپسول هاي فلزي قديمي جايگزين مطمئني مي باشد. مهندسين بر اين باورند كه اين مواد كامپوزيتي نسبت به سازه هاي فلزي قديمي مزاياي بالقوه اي دارند. يكي از اين مزايا اين است كه مي توان آنها را متناسب با نوع نياز به صورت اشكال پيچيده اي شكل داد. تيمي به سرپرستي مركز مهندسي و امنيت ناسا (NESC) كپسول مذكور را ساختند و طي چند ماه در مركز تحقيق لانگلي كه وابسته به ناسا مي باشد، ساختار آن را مورد آزمايش قرار دادند. آقاي مارك كرش، مديره پروژه كپسول كامپوزيتي فوق الذكر اظهار داشت: آزمايش هاي ما حاكي از آن هستند كه مي توان يك مدول كامپوزيتي را بدون نگراني از اينكه آسيب جدي به آن برسد، به ماموريت فضايي فرستاد. وي افزود: با توجه به اينكه ميزان آسيب وارده به سازه مورد آزمايش مشخص مي باشد، تحمل فشار آن نسبت به سازه قديمي دوبرابر است. سپس اين سازه، تحت آزمايش خستگي قرار گرفت و مشخص شد كه طول عمر آن چهار برابر سازه قديمي است، بدون اينكه آسيب وارده به آن افزايش يابد. به منظور مطالعه ميزان تاثير ضربه هاي سنگين تر، آزمايش هاي ضربه طراحي شد. آقاي كرش در ادامه گفت: ما از آزمايش هاي خود راضي هستيم. حين آزمايش ها هيچ نكته غير عادي به نظر نرسيد و شگفت انگيز اينكه عملكردها همانگونه بود كه پيش بيني شده بود. طراحي، ساخت، بازرسي و آزمايش مدول كامپوزيتي مذكور با همكاري ناسا و صنعت صورت گرفت. در اين پروژه 90% متخصصين مركز ناسا، آزمايشگاههاي تحقيق نيروي هوايي، شركت هاي الكور، اليانت، بالي ريبون ميلز، كولي ير، مهندسي ژنتيك، جانيكي اينداستريز، لاكهيد مارتين و نور ثروب گرومن شركت داشتند. استفاده از شركت جديدالتاسيس جانيكي در موفقيت اين پروژه سهم به سزايي داشت. از تجهيزات بزرگ كيورينگ (با قطر تقريبي 6 متر) به عنوان زير مجموعه اي از تجهيزات خارج از دستگاه اتوكلاو اين تكنولوژي استفاده مي شد. استفاده از اين تجهيزات امكان نصب قطعات داخلي بزرگ و سنگين را فراهم مي كند و باعث مي شود اين قطعات راحت تر مونتاژ شوند. تكنولوژي مذكور، مونتاژ قطعات خيلي بزرگ نظير بدنه كاميون كه در دستگاه اتوكلاو جاي نمي گيرند را نيز امكان پذير مي سازد. به نظر آقاي كرش، پروژه كپسول كامپوزيتي در انتخاب موادي كه در ساخت فضانوردهاي بعدي ناسا مورد استفاده قرار مي گيرند، موثر خواهد بود. به گفته آقاي كرش، يكي از اهداف اصلي اين پروژه همكاري ناسا با شركاي ما در طراحي، ساخت و آزمايش سازه اي كامل و پيچيده نظير اين كپسول است، سپس انتقال دانش آن به ديگر مهندسيني است كه در ناسا روي كامپوزيت كار مي كنند. "وي افزود"، ما در اين پروژه، درزمينه پايين نگه داشتن وزن سازه اي كه براي قرار گرفتن انسان درون آن طراحي شده است و در زمينه هاي ديگر، دانش زيادي كسب كرديم. مركز مهندسي و امنيت (NESC) به عنوان بخشي از ماموريت خود را در حل مشكلات فني مربوط به سفر فضايي و ايمن كردن اين سفر، به مدت سه سال مسئوليت پروژه كپسول كامپوزيتي را به عهده گرفت. اين كپسول نمونه اي تمام كامپوزيتي از مدول نيمه فلز، نيمه كامپوزيت به نام اوريون است كه بخشي از برنامه نجومي ناسا در بازگرداندن بشر به ماه يا مريخ مي باشد. منبع: موسسه كامپوزيتت ايران- نشريه كامپوزيت


فناوري ::  روشي ارزان‌ براي توليد نانوكامپوزيت‌هاي زمينه فلزي
پترونت: محققان دانشگاه‌هاي شيراز و صنعتي شيراز، به روش ارزان‌تري براي توليد نانوكامپوزيت‌هاي زمينه فلزي پركاربرد در صنايع خودرو و هوا و فضا دست يافتند. دكتر مرتضي عليزاده، عضو هيئت علمي دانشگاه صنعتي شيراز، موفق به ساخت نانوكامپوزيت‌هايي با روشي غير از روش‌هاي معمول شده‌است. وي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه‌ي توسعه‌ي فناوري نانو گفت: «با استفاده از روش ARB، توانستيم؛ نانوكامپوزيت‌هاي زمينه فلزي را به شكل ورق توليد كنيم». در اين روش از ورق‌هاي فلزي استفاده مي‌شود كه نسبت به روش‌هاي معمول كه از پودرهاي فلزي استفاده مي‌كنند ارزان‌تر و مقرون به صرفه‌تر است. نانوكامپوزيت‌هاي Al/SiC، از نانومواد پركاربرد در صنايع هوافضا و اتومبيل‌سازي هستند كه به روش‌هاي مختلفي از جمله ريخته‌گري، متالورژي پودر و ... توليد مي‌شوند. يكي از روش‌هاي جديد در ساخت اين نانوكامپوزيت‌ها، فرآيند ARB است كه قابليت توليد نانوكامپوزيت‌هاي زمينه فلزي به شكل ورق را دارد و در آن از ورق‌هاي فلزي به‌عنوان مواد اوليه استفاده مي‌شود. دكتر عليزاده در مورد نحوه انجام اين كار پژوهشي گفت: «در اين روش، ابتدا پس از آماده‌سازي سطحي شامل برس‌كاري و حلال‌شويي، روي يك ورق از آلياژ مورد نظر، مقدار مناسبي از ذرات پودر سراميكي ريختيم. پس از ريختن ذرات روي ورق اول، يك ورق مشابه، روي ذرات قرار داده، سپس مجموعه آنها را با كاهش ضخامت 50 درصدي به‌طور هم‌زمان مورد عمليات نورد قرار داديم و با فرآيند جوشكاري حالت جامد، آنها را با جوش سرد به‌هم متصل كرديم. حاصل فرايند فوق، ورق‌هاي دو لايه‌اي آلومينيوم همراه با لايه واسطه از ذرات پودر سراميكي بود. در مرحله بعد ورق‌هاي توليدي را از طول به دو قسمت مساوي بريديم و دو نيمه را پس از آماده‌سازي سطحي مجدد روي هم قرار داده و مجدداً با 50 درصد كاهش در ضخامت، نورد و به هم جوش سرد داديم. در نهايت بعد از چندين مرحله تكرار فرآيند فوق، به توزيع مناسب و نسبتاً يكنواختي از نانوپودرهاي سراميكي در زمينه دست يافتيم». جزئيات اين پژوهش -كه با همكاري آقاي دكتر محمدحسين پايدار انجام شده، در مجله‌ي Journal of Alloys and Compounds (جلد 492، صفحات 235- 231، سال 2010)- منتشر شده ‌است. منبع: انجمن كامپوزيت ايران - ستاد نانو

فناوري :: رنگرزي مقرون به صرفه الياف پلي‌استر

پترونت: محققان دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات، به‌روشي اقتصادي‌تر براي رنگرزي مقرون به‌صرفه الياف پلي‌استر مورد نياز صنايع نساجي دست يافتند. به گزارش سانا، دكتر مازيار پروين‌زاده از متخصصان شيمي نساجي ايراني است كه در پروژه دكتري خود به بررسي رفتار رنگرزي الياف پلي‌استر در حضور نانورس و نانوسيليس با استفاده از مواد معدني رس و سيليس با ابعاد نانو پرداخته‌است. وي هدف اصلي از انجام اين پژوهش را "اصلاح خواص الياف پلي‌استر به منظور بهبود رنگ‌پذيري با رنگزاهاي ديسپرس در دماهاي پايين‌تر از روش‌هاي معمول" عنوان نمود. در روش‌هاي صنعتي، براي رنگرزي الياف پلي‌استر از دماي 130 درجه سانتي‌گراد يا بالاتر استفاده مي‌كنند كه اين خود نياز به صرف هزينه زيادي دارد و محصول نيز از نظر كيفي قابل قبول نيست. بنابراين تلاش‌هاي بسياري براي كاهش اين دما صورت مي‌گيرد. دكتر پروين‌زاده در مورد نحوه انجام اين كار پژوهشي اظهار داشت: "با استفاده از روش‌هاي مذاب، نانوكامپوزيت‌هاي پلي‌استر را تهيه كرده و خواص مختلف اين نانوكامپوزيت‌ها؛ شامل خواص سطحي و داخلي را با روش‌هاي مختلف آزمايشگاهي مورد بررسي قرار داده‌ايم. در ادامه، الياف پلي‌استر با روش بهينه به‌دست آمده و رنگرزي روي آنها در دما با فشار معمول انجام گرفته‌است". عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد شهر ري در پايان خاطر نشان كرد: "الياف توليد شده با اين روش نيازي به درجه حرارت‌هاي بالا در رنگرزي نداشته و مي‌توانند در دماي جوش و يا كمتر مورد استفاده قرار بگيرند كه در صنعت نساجي بسيار اقتصادي است. اين روش مي‌تواند به عنوان فرايندي مناسب براي بهبود رنگ‌پذيري و ساير خواص پلي‌استر پيشنهاد گردد". جزئيات اين پروژه كه با راهنمايي دكتر سيامك مراديان از اساتيد دانشگاه اميركبير و مشاوره دكتر ابوسعيد رشيدي و دكتر محمد اسماعيل يزدان‌شناس از دانشگاه آزاد اسلامي علوم تحقيقات انجام گرفته، در مجله Applied Surface Science (جلد 256، صفحات 2802- 2792، سال 2010) منتشر شده‌است.


منبع: سانا - خبرنامه پوشش هاي سطحي